Nestle, Perugina Baci: Bianco, klasyczne

Dziś na tapetę wzięłam pralinki, które otrzymałam w ubiegłym roku, na dodatek przed wakacjami, od mojej słodyczowej dobrej wróżki Ani. Miałam nie lada kłopot, by zapisać ich nazwę. Nestle Perugina Baci. Co tu jest producentem, a co już nie? Jeśli się pomyliłam, trudno.

Nestle, Perugina Baci: Bianco, klasyczne, praliny z kremem i orzechami laskowymi, copyright Olga Kublik

A. dała mi dwie sztuki pralinek w białej czekoladzie i dwie w mlecznej ciemnej. Wiedziała, że nie lubię niepotrzebnie zapychać listy produktami, które średnio mnie interesują, ale zagwarantowała, że smak warty jest przemęczenia się. Postanowiłam jej zaufać.

Nestle, Perugina Baci: Bianco, klasyczne, praliny z kremem i orzechami laskowymi, copyright Olga Kublik

Perugina Baci Bianco

Zaczęłam od wersji Bianco, czyli pokrytej białą czekoladą, by potencjalnie lepszą zostawić na koniec. Dwie otrzymane sztuki ważyły równe 30 g. Ich opakowanie było urocze, one same zresztą też cieszyły oko. Na klasycznej czekoladowej pralince umiejscowiony został cały orzech laskowy – któż by się nie zakochał?

Nestle, Perugina Baci: Bianco, klasyczne, praliny z kremem i orzechami laskowymi, copyright Olga Kublik

Praliny Perugina Baci Bianco pachniały pięknie: intensywnie nugatowo, a zarazem świeżymi orzechami laskowymi. Z zewnątrz zabezpieczała je gruba polewa o kremowej barwie. W konsystencji była proszkowata, minimalnie bagienkowa, w smaku zaś słodka, śmietankowo-migdałowa. Okrywała tłusty i lekki nugatowy krem, w którym znajdowały się pokruszone orzechy. W pewnym momencie odniosłam wrażenie, że orzeszków jest nawet więcej niż kremu.

Nestle, Perugina Baci: Bianco, klasyczne, praliny z kremem i orzechami laskowymi, copyright Olga Kublik

Mimo iż praliny przeleżały u mnie przez całe wakacje i zostały poddane różnym torturom, m.in. związanym z warunkami atmosferycznymi, zachowały się w stanie idealnym. Zachwyciły mnie intensywnym smakiem nugatu i świeżymi orzechami laskowymi. Były odpowiednio tłuste i nie za słodkie. Pojawiła się w nich nuta czegoś zewnętrznego – olejku migdałowego? Może waniliowego? Ale to pozytywna cecha! Jedyną kwestię, którą bym poprawiła, stanowiła bagienkowość, a konkretniej jej brak.

Ocena: 6 chi


Nestle, Perugina Baci: Bianco, klasyczne, praliny z kremem i orzechami laskowymi, copyright Olga Kublik

Perugina Baci

Sądziłam, że od A. dostałam czekoladki białe i mleczne, ale nic z tego. Klasyczny wariant Perugina Baci okazał się oblany ciemną czekoladą. Co oczywiście nieszczególnie mnie zmartwiło, bo i ciemną lubię.

Nestle, Perugina Baci: Bianco, klasyczne, praliny z kremem i orzechami laskowymi, copyright Olga Kublik

W tej wersji polewa przegrała w starciu z wysokimi lipcowymi i sierpniowymi upałami, przynajmniej w pierwszej rundzie. Ani się nie roztopiła, ani nie zdeformowała, za to obeszła charakterystyczną szarością. Pachniała pyszną ciemną czekoladą i pierniczkami z dżemem: ciemno i słodko zarazem. Odznaczała się tą samą konsystencją, co siostra Bianco, a więc proszkowatą (odrobinę mniej) i niezbyt bagienkową (bagienko się tworzyło, niestety znikało w sekundę).

Nestle, Perugina Baci: Bianco, klasyczne, praliny z kremem i orzechami laskowymi, copyright Olga Kublik

Hitem ponownie okazało się nugatowe nadzienie. Tłuściutki orzechowy krem z licznymi drobinkami świeżych i chrupiących orzechów laskowych. Słodycz ogólna była umiarkowana, a rozmiar praliny w sam raz na raz. Chyba mogę zaryzykować stwierdzeniem, że Perugina Baci to odrobinę gorsze, bo pozbawione wafelka Ferrero Rocher. Zdecydowanie warto ich spróbować.

Ocena: 5 chi


Skład i wartości odżywcze:

Nestle, Perugina Baci: Bianco, klasyczne, praliny z kremem i orzechami laskowymi, skład i wartości odżywcze, copyright Olga Kublik

24 myśli na temat “Nestle, Perugina Baci: Bianco, klasyczne

  1. Gdzieś kiedyś na blogach o nich czytałam i właśnie pamiętam pozytywną opinię, ale mnie zupełnie nie kręcą. Biała ma wyższą ocenę? A po Nestle (tak w ogóle to w życiu nie powiedziałabym, że to ich produkt, ale nawet sama nie wiem dlaczego) raczej bym się tu spodziewała przesłodzenia (chociaż niby wszelkie ich batony lepsze są w białej… ekhem, polewie – sama jednak nie wiem, nie próbowałam). Z drugiej strony jednak, ciemna czekolada w takich produktach to też jest…
    Jeszcze jak o olejku migdałowym w nugacie wspomniałaś… Fu, jak u mnie w domu Tata coś piekł i dodawał olejek migdałowy czy waniliowy, to aż mnie mdliło. Nie wierzę Ci, że było pozytywne.
    No dobra, dość, bo patrzę, że znowu zaczynam pisanie „metodą zdań niedokończonych”. Tłuściutki nugat, meh.

    0

  2. Pralinki w przekroju wyglądają bardzo smacznie. Ten orzech laskowy… Mniam :D W prawdzie Ferrero Rocher mi nie smakowało, ale z chęcią spróbowałabym tych pralin (nawet tę w białej czekoladzie mimo iż nie za nią nie przepadam) :P

    0

  3. Mnie oczywiście bardziej ,,biorą” białe choć pewnie te drugie znalazłyby szersze grono odbiorców. Nugacik i biała czekolada… oj już widzę, jak piszczę z radości odgryzając kawałek. Ciemnej zwolenniczką nie jestem może, ale nawet i ona przy takim wnętrzu zupełnie mi nie przeszkadza. O dziwo też mi się skojarzyło to z Ferrero i super, bo lepszego porównania już nie mogły otrzymać. Koniec końców powiedziałabym solidny (w sensie naprawdę starannie wykonany) cukieras.

    0

    1. Ubolewam, że nie ma tego produktu w wersji batonowej (jak ten baton Lindta, który jest połączeniem pralinek), no ale… ;)

      0

  4. Chwile mnie tu nie było, ale już wróciłam ^^ i widzę jakieś pychotki :). Jeju, skoro tak polecasz, to muszą być rewelecayjne, zresztą samym wyglądem zachwycają

    0

  5. Jeśli chodzi o czekoladki, nadziewane cukierki i nadziewane czekolady, to kocham kilka smaków: jogurtowy, jogurtowo-truskawkowy (w Milce), nugatowy, kokosowy i pistacjowy (ale nie jak w pralinach Mieszko, tylko jak w Złotej Kolekcji Solidarności), praliny Złoty Orzech, mleczne (jak w Kinderkach), orzechowe i… to chyba wszystkie ulubione (uff, przejdźmy do meritum). Nadzienie wygląda genialnie i dostaję ślinotoku :D Wersja w ciemnej czekoladzie smakowałaby mi pewnie bardziej, bo za białą to ja nie szaleję jakoś szczególnie… A fakt „braku wafelka tego z Ferrero Rocher” jest dla mnie akurat atutem, bo uważam, że psuje całego cukierka :P

    0

    1. Jogurtowe nadzienie lubię, ale połączenia jogurt-owoce nie cierpię. Ani w czekoladkach, ani w lodach, ani w cukierkach, ani w jogurtach, ani w deserach, ani w ani. Pistacjowego nie jadłam sto lat. Reszta listy jest super, choć ja wymieniłabym inne „naj-smaki”.

      0

  6. Nie lubię słodyczy z pokruszonymi orzechami,ale te pralinki są takie urocze,że aż chce się je jeść:)

    0

  7. Pamiętam te czekoladki. Znaczy nie jadłam ich, ale sprawdzałam kiedyś czekoladę Perugina i tak trafiłam też na nie. Wiem, że chciałabym je kiedyś spróbować.

    0

Dodaj komentarz